de-drie-wijzen-uit-het-oosten.reismee.nl

......weer thuis.......

awww wat ging het ineens snel die laatste dagen...

maar wat een gave vakantie hebben we gehad. gisteren hebben we nog een volledige dag in kaapstad doorgebracht (ohhh.... i love that city) en zijn we netjes op tijd vertrokken. vanmorgen om 10.40 zijn we netjes op tijd geland op schiphol. anne werd ophaald door haar moeder, jo door haar beide ouders en peter als verrassing en voor mij stond chris klaar. fijn dat welkomstontvangst. maar wat een kou is het toch weer hier in NL, want gisteren rond deze tijd lagen we nog heerlijk op het prachtige strans van camps bay in kaapstad.

helaas dus dat het voorbij is, maar het was prachtig

NAAR DE HAAIEN!!!!!!

woooottt eindelijk was het vandaag zo ver. de haaienduik stond nu eindelijk gepland.

helemaal blij met mijn onderwatercamera en anne met haar nieuwe filter om het oppervlakte van het water te fotograveren gingen we op weg.

voor de zekerheid hadden we allemaal maar zeeziekpilletjes ingenomen, just to be sure....

eenmaal op de boot waren er 35 mensen, waarvan er 7 tegelijk in de kooi gingen. en tenminste 10 minuten in het water bleven. vaak wel langer want je moest tenmiste een aantal haaien voorbij zien komen. wij zaten bij de eerste groep mensen die onderwater gingen. arggggggg had ik een duikbril gekregen die niet pastte. dus helemaal vol water gelopen. 4 keer over gewisseld voordat ik ook eindelijk iets kon zien. toen ik dus uiteindelijk kon kijken zag ik ook dat het water zooooooo troebel was dat je mijn mooie cameraatje niet veel kon zien. dus heb ik net als de anderen van het uitzicht genoten. totdat..... mijn maag het toch niet zo erg grappig vond en ik die maar even leegde in de oceaan. ik kreeg gelijk allemaal kleine visjes om me heen, ook wel grappig. omdat de foto's van de haaien niet lukte dacht ik maar mijn 2 vriendinnetjes op de foto te zetten. anne keek strak naar voren en was niet van plan zich te veroeren aangezien ook zo nogal beroerd was. toen we weer aan boord gingen was de lol er helemaal van af voor anne. mevr. van tellingen was dus uitgeschakeld en dus nam jorieke die zich ook niet 100% voelde de camera over en ging de foto's van de haaien maken. ikzelf heb na een half uur op het dek te hebben gezeten maar besloten dat als ik dan toch alles bij elkaar kots ik maar beter van het uitzicht erbij kon genieten. zo heb ik dus de reis van de duiken bekeken met mijn kotszakjes.

nadat we van de boot kwamen heeft ook jorieke nog maar even de maaginhoud geleegd in iemands tuin.

achteraf gezien was het nogal komisch maar op dat moment was het niet zo grappig om zo ontzettend ziek te zijn. gelukkig hebben we nog een video kunnen kopen zodat ook anne nog van de haaien die langs onze boot zwommen heeft kunnen genieten.

tja en dan morgen.... onze laatste halte voordat we weer naar huis gaan vliegen.

link voor filmpje jo op struisvogel

een echte must see

http://www.youtube.com/watch?v=tzxDF2-sswU

oudshoorn, een woestijnstadje vol leuke avonturen

ok het is al laat en dit is de tweede poging dit te typen, dus ik ga het kort houden.

veel gedaan weer in 2 dagen tijd. cango caves met adventure tour (soort van speleologie dus), wildlife ranch, waar anne en ik met baby tijgertjes hebben geknuffeld en ik in een krokodillen kooi ben geweest. ook de swartsbergpas gereden, een mooie route dwars door de bergen.

en jo heeft op een struisvogel gezeten, en ons buikpijn van het lachen bezorgd.

en morgenochtend staan de haaienduik op het programma WOOOOTTT

weer een druk dagje

vanmorgen vroeg gelijk natuurlijk eerst chris gebeld om de birthday boy te feliciteren.

daarna moesten we alweer snel op pad voor de excursies die deze dag gepland stonden. hiervoor moesten we 50 minuten rijden naar plettenburg bay. een heel mooi strand en een zee die voor het eerst niet zo'n sterke stroming had. het zonnetje brandde volop, dus ideaal weer om een dik wetsuit aan te trekken en een aantal flinke klappen te ontvangen van de golven. we gingen namelijk met een speedboat met een lekkere snelheid over de golven heen en kwamen soms redelijk hard terecht. helaas hadden we een aantal bejaarden bij ons, en gingen we daardoor niet over de 100 km/uur. na een half uurtje werd de boot ergens langs rotsen in de zee stil gelegd. maskers en snorkels op en hup in het water. tussen wel 200 zeehonden die daar wild rondzwommen. wooooowwwwww wat een gezicht. voor mij (sil) was dit het hoogtepunt qua dieren die we hier hebben gezien. de beestjes vonden ons net zo interessant als ons en hingen gewoon onderwater naar ons te kijken. de mega grootte mannetjes gingen onder ons door zwemmen en de jonkies deden maffe kunstjes om onze aandacht te trekken. jorieke en anne hadden na enige tijd de gedachten bij anderen dingen zoals de maaginhoud en de kou van het water.

de andere excusie die voor vandaag geplnd stond was de olifanten rit. we kregen in het park drie emmers vol fruit en andere hapjes voor de olifanten, die we zelf moesten voeren. daarna even aanraken en wat fotootjes maken. en toen begon het echte werk. er stonden 2 olifanten met rijders voor ons klaar. anne werd op de ene olifant geholpen, jorieke en ik op de andere. wow zo'n beest is echt groot. en later bleek dat deze niet eens zo heel groot was in vergelijking tot de andere olifanten. als verrassing voor ons zat ook nog de maaltijd erbij in begrepen. mmmmm nou die smaakte ook nog eens heerlijk. als toetje konden we kiezen uit verschillende allen verrukkelijke taarten. uiteindelijk werd toch de red velvet onze favoriet en owwww die was lekker.

morgenochtend gaan we weer op pad naar onze volgende lokatie in oudshoorn. hier staan nog in de planning: de cango ranch en grotten, en een bezoekje aan de struisvogel boerderijen.

ter nagedachtenis aan de zwarte hond (black panther)

in umdloti (weer zo'n fijne douwe omschrijving hoe we nou naar ons hotel moesten rijden) hadden we een huisje met uitzicht op zee. het was wel ontzettend warm daar. als uitleg kregen we dat als we weggingen alles goed moesten afsluiten ivm apen. jaja natuurlijk.... hahaha we hebben het geweten, ik heb de boel bij elkaar geschreeuw toen er ineens 1tje op ons keukenblok zat. anne stond op dat moment onder de douche en jorieke liep met een handdoek gebukt door de kamer omdat die dacht dat er een vogel zou kunnen zijn. als iemand ons daar had gefilmd had die zich rot gelachen. de dag van aankomst was zaterdag en zijn we naar durban gereden voor mijn nieuwe camera. hmm misschien niet het beste idee vaan de dag. we hebben wel geteld 3 blanken gezien en dat waren we zelf. gelukkig waren we vlakbij de camera winkel beland en konden we ook gelijk weer weg daar. ik wilde zelf nog graag naar een indaas marktje daar, maar... bij nader inzien was dat niet het beste idee.
de volgende dag gingen we weer naar durban, alleen ditmaal voor marine world. op de parkeerplaats die goed beveiligd was waren het toch wel overwegend blanken, wat toch wel een veiliger gevoel gaf. marineworld is een waterpark wat bestaan uit mega grootte aquaria en een wet'n wild park. een waterpretpark met allerlei verschillende glijbanen. we hebben een ontzettend leuke dag gehad. of hiervan de foto's gelukt zijn zien we pas na de vakantie omdat we mijn camera niet meer mee durven te nemen na de eerste dag durban. uiteindelijk bleek dit een veilig park met kluisjes te zijn. maar we hebben met een zo als ik het noemde een throw away camera ( de verkoopster heeft denk ik nog nooit zoiets vreemds gehoord) foto's gemaakt.
vanuit durban vlogen we naar port elizabeth waar een splinternieuwe auto op ons wachtte. helaas van kortte duur. in de middle of nowhere, midden op de snelweg stak namelijk een hond vlak voor onze auto de weg over. er was geen ontkomen aan en helaas raakten we het dier. gelukkig heeft deze geen pijn gehad en was het op slag dood. volgens jo was het een zwarte panter. en qua grootte had dat ook best gekunt. geen idee wat we moesten doen, reden we maar verder naar een dorpje aan de zee. jeffrey's bay. de politie daar, nogal lui vond dat het niet hun district ws en dat we maar 20 km terug moesten rijden voor de aangifte. ze stuurde ons door naar een garage, omdat onze auto een flinke klap had gekregen en de grill en bumber en redelijk los bijhingen. onze gerage man gerard was erg behulpzaam en regelde gelukkig voor ons ook dat de politie hier ook maar even onze aangifte moest regelen. ongeveer 2 uur later gingen we weer op weg met een weer bijna gloednieuwe auto.
dit alles was gisteren. die dag zijn we aangekomen in tsitsikamma. een natuurreservaat aan zee. weer een totaal ander landschap als tot nu toe. waar we een huisje hebben met een nog mooier uitzicht op zee. hier gaan we de komende dagen weer van alles ondernemen.
vanmorgen hebben we ons eerste zelfgemaakte ontbijt gegeten. we waren vergeten boter te kopen dus onze eieren zaten vast in de pan, maar dat gaf allemaal niks.
we zijn ons nu aan het klaarmaken voor de canopy tour die zo gepland staat. lekker zweven door de boomtoppen van dit park. (naja die is inmiddels al geweest en was erg leuk)

maar.... nu staat er over 1,5 uur iets gepland (zie de foto's)

ecologisch in de drakensbergen

prachtig zo'n boekje waar onze reis keurig in wordt beschreven. elke route staat duidelijk uitgelegd. hoe is het dan toch mogelijk om fout te rijden vraag je je dan af?
nou heel simpel... de locatie die in ons boekje stond en die we zelf ook nog eens nauwkeurig hadden uitgestippeld bleek niet geheel juist te zijn.
sterker nog het bleek een totaal andere locatie te zijn, die niet bij onze reis hoorde. we stonden met onze voucher voor onze overnachting bij giant's castle. 1 groot natuur reservaat in de middle of nowhere in de drkensbergen. onze accomodatie bleek echter 2 uur rijden verderop te zijn. klein verschil nietwaar?
maargoed we zijn alsnog bij onze accomodatie in de drakensbergen beland. het bleek alleen een eco backpackerslodge te zijn. we gaven ons op voor het avondeten want het was al 6 uur en we hadden geen idee waar een ander restaurant te vinden was. bij het uitladen van onze spullen viel me ineens het bord op over het eten. we serve fresh baked bread, vegetables, herbs and sweets.... hmmmm vaag, waar is het vlees op het bord. voor de zekerheid toch maar even na gevraagd en ja hoor.
het bleek zo eco te zijn, dat alles vegetarisch was. toch maar niet zo'n goed idee. het ontbijt was ook fraai.. pap met geroosterd brood.. na 1 dag had ik het al bekeken en bij de bakker iets verderop lekkere broodjes gekocht. jorieke en anne probeerden de tweede dag nogmaals het ontbijt, dit keer was het pap met klonten.. jummie. en gelukkig waren ook zij er klaar mee. de laatste dag hebben we heerlijk ontbeten bij de wafflehut 5 km verderop.
we hebben in de drakensbergens wel leuke activiteiten gedaan. een hike in de bergen en heuvels van de drakensbergen en natuurlijk het raften. allebei erg leuk. vooral het raften waren we alle 3 van onder de indruk. we zaten in 2 persoonsbootjes. anne ging samen ann, een andere vrouw uit nederland (er was nog een ander gezin dat samen met ons ging raften) en jorieke en ik zaten samen in een bootje. anne en ann waren allebei niet zulke fans van het water, maar hebben het prima gered. tja jorieke en ik waren het kneuzenteam hahaha. wij waren in de afdaling met lvl 4 tegen de rots aangekomen. ons bootje ging al steeds schuiner door het water, maar gelukkig door de instructies raakten we weer los en gingen we niet kopje onder. het kneuzenteam heeft het nog wel gepresteerd om 4 andere stenen in rustige afdalingen te raken... naja erboven op te belanden beter gezegd. onderweg hadden we ook nog de mogelijkheid een cliffdive te maken. iets meer dan 10 meter vanaf een rots in de rivier springen. spannend....
maar jorieke en ik hebben het gedaan. onze uitsteeksels (bij jorieke d'r kont en bij natuurlijk mijn borsten moesten het wel even ontgelden want die moesten de grootste klap opvangen) maar het was leuk om te doen.
om bij te komen zat er bij onze eco lodge trouwens ook nog een eco zwembad. MMMMMmmmmm wat hebben we daarvan genoten... anne stond heel bewust aan de kant ons te filmen, jorieke en ik sprongen in het water... tussen de vissen???? wat nou zwembad. iejjjjjj nadat we ook nog iets tussen onze tenen voelden glibberen zijn we eruit gegaan. vlak daarna kwam onze host eraan, om zijn visjes te voeren... brrr..

nee we waren toen wel blij dat we doorreden naar umdloti. hierover lees je meer in het volgende verhaal.